خبر خوش برای اینفلوئنسرها! لینکدین برای پستهای حرفهای مشتری پیدا میکند
لینکدین میخواهد پیدا کردن سازندههای محتوای تخصصی را برای برندها سادهتر کند. برای کسی که درباره کارش مینویسد، ارزش این تغییر به آدمهایی برمیگردد که نوشتهاش را میخوانند.

یک متخصص منابع انسانی درباره اشتباه رایجی در مصاحبههای استخدام مینویسد. پستش شاید در کل لینکدین سر و صدا نکند، اما چند مدیر منابع انسانی آن را برای هم میفرستند و دربارهاش حرف میزنند. برای برندی که نرمافزار استخدام میفروشد، همین جمع کوچک میتواند مهم باشد. لینکدین میخواهد فرصتهای درآمدزایی و اطلاعات مربوط به بازار سازندگانش را در بخش آمار پروفایل در دسترستر کند. این تغییر برای کسی که مدتها درباره یک موضوع مشخص نوشته، میتواند فرصتی باشد تا همکاری مرتبطتری پیدا کند.
یک پست تخصصی به دست چه کسی رسیده است
برای خرید تبلیغ معمولاً اولین عددی که روی میز میآید تعداد بازدید است. فرض کنید یک پست عمومی درباره زندگی کاری دهها هزار بار دیده شده و نوشته دیگری درباره مدیریت گردش کالا چند هزار بازدید گرفته است. برای یک شرکت نرمافزار انبارداری، ترکیب مخاطبان پست دوم میتواند دلیل خوبی برای شروع گفتوگو باشد. اگر خوانندهها مدیر عملیات یا صاحب کسبوکاری باشند که همین مشکل را دارد، موضوع از شمار بازدید فراتر میرود. برند میتواند از سازنده بخواهد درباره یک مسئله واقعی محتوا بسازد که با موضوع معمول صفحهاش هم جور دربیاید.
لینکدین در راهنمای رسمی بازار سازندگان توضیح میدهد که کاربران واجد شرایط و دعوتشده میتوانند از بخش درآمدزایی وضعیتشان را ببینند و انتخاب کنند که در بازار حضور داشته باشند. انتشار پست حرفهای به خودی خود دسترسی به بازار یا قرارداد ایجاد نمیکند. کار این بخش ساده کردن مسیر دیدهشدن سازنده نزد تبلیغدهنده است. مذاکره، انتخاب موضوع، قیمت و شکل انتشار همچنان تصمیمهاییاند که طرفین باید دربارهشان به توافق برسند.
وقتی معرفی محصول خودش یک مطلب خوب است
برای نویسنده تخصصی، هزینه همکاری بد ممکن است بیشتر از مبلغ قرارداد باشد. خوانندهای که چند ماه برای دیدن مثالهای واقعی و نقد صریح برگشته، متوجه میشود اگر یک روز تمام متن به جملههای آماده معرفی محصول تبدیل شود. یک راه عملی این است که سازنده پیش از پذیرفتن همکاری بخواهد محصول را ببیند یا با کسی که از آن استفاده کرده حرف بزند. بعد درباره مسئلهای بنویسد که مخاطبش میشناسد، توضیح دهد محصول کجا به کار میآید و همکاری تبلیغاتی را هم روشن اعلام کند.
این اصل برای برند هم سود دارد. اگر همه عبارتهای نوشته از قبل در بریف تعیین شده باشند، احتمالاً چیزی که منتشر میشود با هر متن تبلیغاتی دیگری قابل جایگزینی است. کسی که سالها یک کار را انجام داده میتواند جزئیاتی ببیند که در متن رسمی برند جایی ندارند. به او فرصت بدهید تجربه را با زبان خودش شرح دهد و از همان ابتدا روشن کنید چه ادعاهایی به سند یا تأیید نیاز دارند.
قبل از دیدن پیشنهاد همکاری
کسی که برای مخاطب فارسی درباره طراحی، بازاریابی یا مدیریت تیم مینویسد میتواند همین حالا سه نوشتهاش را کنار هم بگذارد و ببیند چه مسئلهای در هر سه تکرار شده است. اگر کسی فقط یکی از آنها را ببیند، میفهمد نویسنده در چه زمینهای تجربه دارد؟ میتواند نمونه دیگری از همان کار را در پروفایل پیدا کند؟ پاسخ این دو پرسش موقع مذاکره برای یک همکاری بیشتر از یک اسکرینشاتِ پربازدید به کار میآید. وقتی برند دقیقاً بفهمد چرا خوانندههای یک صفحه به حرف نویسنده توجه میکنند، پیشنهاد همکاری هم میتواند از یک پیام کلی به یک پروژه مشخص تبدیل شود.
بیشتر بخوانید: اقتصاد کریتورها و راههای درآمد سازندگان محتوا

